بخت بد

آدمـــی را که بخت برگردد          اســـب اندر طویله خـــر گردد

گــــــر به دریا رود پـــی آب         آب نایاب چـــــون گهــر گردد

گـــــر به دوزخ رودپی آتش         آتش از یخ فســـــرده تر گردد

دختری بکر اگر به خانه برد        شب به حجله عروس، نر گردد

کتاب کوچه شاملو، دفتر اول ، ص 2557

سعدی

1

مکن ناله از بی نوایی بسی

چو بینی ز خود بینواتر کسی

2

نداند کسی قدر روز خوشی

مگر روزی افتد به سختی کشی

سعدی